Makra w Emacsie

Liczba odwiedzin spada, trzeba brać się do roboty.

Jedną z najfajnieszych, moim zdaniem możliwości które umożliwa Emacs
są makra.

Makra to zapisany ciąg kombinacji klawiszowych od punktu A do B. Są
one czymś pośrednim pomiędzy manualnym poprawianiem pliku a skryptem
który przetwarza cały plik (np. napisany w Perlu). Czasem przypomina
pisanie takiego skryptu na żywo, widząc co robi pokoleji

Porady wesołego użytkownika makr

Porada 1 - zapamiętaj skróty klawisze

• C-x ( - Rozpoczni defeniować makro
• C-x ) - Zakończ definicję makra
• C-x e - Wykonaj ostanie makro
• M-n C-x e - Wykonaj ostanie makro n razy
• M-x name-last-kbd-macro - Nadaj ostaniemu makru nazwę (potrzebne do zapisu)
• M-x insert-keyboard-macro - Wypiszę makro w kodzie Lispa
• m-x macroname - Wykonaj nazwane makro

Koniecznie z binduj pojedyczy klaszwisz do powtórzeń makr (np. F4)
(define-key global-map [f4] ‘call-last-kbd-macro)

Porada 2 - Makruj wszystko

Uważam, że małe makra są najważniejsze, bo najczejściej używane oraz
najwięcej czasu zaoszczędzają.

Chodźbyś miał zaoszczędzić 5 sekund, warto. “Pisanie makrowe” jest
równo znaczne z myśleniem jak robić by się nie narobić.

Porada 3 - Znasz skróty klawiszowe?

Przed pisaniem/tworzeniem makra musisz być zaznajomony z podstawowymi
skrótami klawiszowymi dt. poruszania się po pliku.

Ściągawkę znajdziesz w sieci, przykładową zajdziesz tu

Porada 4 - Zakładki (Bookmarks)

Korzystałeś z nich? Działają tak jak te w książkach pozwalają na łatwy
dostęp do danej strony w ulubionej powieści.

Tutaj znaczy się w Emacsie oznaczają plik i numer lini. W makrach
używam ich do skakania pomiędzy punktami w pliku np. do szybkiego
deklarowania funkcji w C++.

Czy też do pobierania danych z innych plików.

Przykład

Przykładowo pracujemy nad stroną WWW, mamy do wyróżnienia pojedyncze
słowa. Piszemy odpowiedni styl CSS, przykładowo klasę “.wazne” która
to koloruje tekst, robi specjalny kolor pod i tak dalej.
Wygląda to tak.
słowo

Dzięki makru, wystarczy że nakierujemy kursorem na “słowo” skrót
klawiszowy wykonujący ostanie makro i mamy odpowiednie słowo zrobione
“Makro w klawiszach”

C-x (

M-f ;; Przejście na koniec słowa

M-b ;; Przejście na początek słowa

C-x )


Powysze makro uwalnia nas od konieczności bycia na konkretnej literze
(pierwszej bądź ostatniej). Rozpoczęcie o końca jest tajemnicą
sukcesu, albowiem użycie na pierwszej literze M-b spowoduje przejście
do porzedniego wyrazu, wtedy zły wyraz zostanie “ogarnięty” przez span.